Stanowi go szereg niskich, 2-3-kondygnacyjnych, poziomych pawilonów leczniczych, kontrastujących z wysoką, 8-kondygnacyjną "wieżą", mieszczącą mieszkania dla personelu, odważnie wpisanych w pochyły stok Beskidu Śląskiego. Zwracała w nich uwagę biel tynków, wyraźne linie rzędów dużych okien, podcięcia brył w parterach czy wgłębne tarasy z zadaszeniami, służące do leżakowania na świeżym powietrzu bez względu na pogodę. Osobnym, interesującym architektonicznie budynkiem była willa dyrektora sanatorium. Dział leczniczy obiektu posiadał m.in. sale operacyjne, laboratorium i pracownie rentgenowskie. Ponieważ sanatorium pełniło także funkcję szkoły, wyposażono je więc w sale lekcyjne, bibliotekę i czytelnię. Dział kuchenny dysponował własnym ogrodem warzywnym i szklarniami.