Celowo zrezygnowano ze szpitalnej bieli na rzecz matowych, szarych płytek ceramicznych z odcieniem niebieskawym oraz żywych, pastelowych kolorów farb. Salę jadalną można było przekształcić w kinową i widowiskową, a nawet w kaplicę, bo w zasuwanej wnęce umieszczono ołtarz.
W momencie rozpoczęcia działalności instytucja dysponowała 320 łóżkami z możliwością przyjęcia dzieci (chłopców oraz dziewczynek) w wieku od 7 do 16 roku życia. W roku 1938 łóżek było już 400. Zakład posiadał dwa oddziały obserwacyjne z 25 łóżkami i osobny pawilon zakaźny, w którym było 30 łóżek. Od roku 1937 Zakładem kierował chirurg i pulmonolog Zygmunt Dadlez. Personel sanitarny składał się z 6 lekarzy, 16 pielęgniarek oraz wychowawczyń. 1 września 1937 roku otworzono szkołę ogólnokształcącą przy sanatorium, w której zatrudniono 8 nauczycieli..
Przypisy
Bibliografia
N. Kotrys, Rola i znaczenie Zakładu Leczniczo-Wychowawczego im. Józefa Piłsudskiego w Istebnej w kontekście walki z gruźlicą (wybrana problematyka), „Echa Przeszłości” XIX, 2018, ISSN 1509-9873 DOI 10.31648/ep.2708. J. Dobrzyńska, Sanatorium w Istebnej na Śląsku Cieszyńskim, „Architektura i budownictwo”, R. 13, 1937 Warszawa, nr 11–12, s. 391–415.
Linki zewnętrzne „Sanatorium w Istebnej” w: Murator Dom
Kategoria:Zabytki w powiecie cieszyńskim Kategoria:Istebna