Łosiew, opisując śmiech u Rabelais’go, stwierdza, że śmiech „leczy wszystkie smutki jego życia, uniezależnia go od obiektywnego zła życia, daje mu ostatnią pociechę, a więc legitymizuje całą tę komiczną subiektywność, uważa ją za normalną i naturalną, jest całkiem odległy od jakiejkolwiek kwestii przezwyciężenia zła w życiu”.
Dziedzictwo Prace Bachtina są znane we Francji, Wielkiej Brytanii, Japonii, USA, W Anglii przy Uniwersytecie w Sheffieldzie działa Centrum Bachtina. W Witebsku od 1992 roku wydawany jest dziennik badań naukowych o biografii, dziedzictwie teoretycznym i epoce Bachtina „Dialog. Karnawał. Chronotop”. Archiwum Bachtina przechowywane jest w Dziale rękopisów Rosyjskiej Biblioteki Państwowej.
Prace Problemy literatury i estetyki, przeł. Wincenty Grajewski, Warszawa 1982 w tej książce m.in.: Epos i powieść (o metodologii badań nad powieścią); Formy czasu i czasoprzestrzeni w powieści; Z prehistorii słowa powieściowego; Rabelais i Gogol (sztuka słowa i ludowa kultura śmiechu). Problemy poetyki Dostojewskiego, przeł. Natalia Modzelewska, Warszawa 1970 Twórczość Franciszka Rabelais’go a kultura ludowa Średniowiecza i Renesansu, przeł.