Władysław Włodzimierz Antoni Młocki herbu Prawdzic (ur. 13 sierpnia 1877 w Dyneburgu, zm. 27 stycznia 1938 w Piotrkowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 13 sierpnia 1877 w Dyneburgu, w rodzinie Zygmunta i Pelagii z Grynkowskich. Dzieciństwo spędził w Piotrkowie, gdzie uczęszczał do gimnazjum. W 1895 wstąpił do armii rosyjskiej i został wcielony do 28 Połockiego Pułku Piechoty, który wówczas stacjonował w Piotrkowie i wchodził w skład 7 Dywizji Piechoty. W następnym roku został skierowany do Odeskiej Szkoły Junkrów Piechoty, a po jej ukończeniu wrócił do macierzystego pułku. Walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej, a później został przeniesiony do Odessy. Prawdopodobnie służył w 59 Lubelskim Pułku Piechoty w Odessie, należącym do 15 Dywizji Piechoty. W czasie I wojny światowej walczył przeciwko Niemcom w szeregach 225 Akermańskiego Pułku Piechoty, który został sformowany na bazie 59 Lubelskiego Pułku Piechoty. Dowodził 3. batalionem. Awansował na podpułkownika. W 1917 służąc w sztabie rosyjskiej 166 Dywizji Piechoty miał przyczynić się do jej przeformowania w 4 Dywizję Strzelców Polskich.