W czasie wojny z bolszewikami i po jej zakończeniu był kolejno dowódcą: Powiatu Etapowego Kowel, III Brygady Etapowej i Odcinka Kordonowego „Grodno”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 84. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie tego roku, po zlikwidowaniu DOKord. Grodno, został przydzielony do Rezerwy Oficerów Sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III. 23 maja 1923 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Modlin na stanowisko komendanta. We wrześniu tego roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Piotrków na stanowisko komendanta. Z dniem 30 września 1927 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji PKU Piotrków. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. 22 lutego 1937 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”. Mieszkał w Piotrkowie przy ul. Krakowskiej 24.. Na emeryturze był prezesem miejscowej Ligi Morskiej i Kolonialnej oraz członkiem Zarządu Oddziału Piotrkowskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego..