Na łamach kwartalnika Przekrój dowodzi:
Dzięki dokumentacji sądowej czy policyjnej oraz prasie wiemy, że na Kaszubach upiory – czyli ludzie uznawani za wieszczych i łopich – jak najbardziej istniały. Co więcej, dzięki badaniom Jana L. Perkowskiego, wiemy, że wierzenia te przetrwały wśród kaszubskich osadników w Kanadzie aż do drugiej połowy XX w. To właśnie na Pomorzu odnotowano najwięcej przypadków rozkopywania grobów i dekapitacji trupów, a także działań apotropaicznych czy to wobec podejrzanych zmarłych, czy w stosunku do noworodków urodzonych z zębami lub w czepku. Nie była to więc kwestia legend lub podań, a rzeczywistość.
Autor wybrał i uporządkował różnorodne teksty z okresu rozciągającego się między XVI a XX wiekiem (fragmenty dzieł historycznych, poezji barokowej, oświeceniowej publicystyki, prace klasyków XIX-wiecznej polskiej etnologii takich jak Oskar Kolberg, Stanisław Ciszewski, Seweryn Udziela, którzy spisywali relacje ludu). Dodatkowo przeprowadził zakrojoną na szeroką skalę kwerendę wśród źródeł historyczno-etnograficznych. Obszerną część materiałów prezentowanych w książce stanowią nieznane wcześniej materiały etnograficzne, w tym protokoły sądowe, dokumentacja policyjna i listy, a także doniesienia prasowe na temat rzeczywistych przypadków „polowań na upiory” w XIX i XX wieku.