Nie wszystkie założenia opracowane przez komisję zostały wprowadzone w życie, jednak historyczne centrum Petersburga zostało ukształtowane według projektów Jeropkina i współpracowników.
Piotr Jeropkin był skoligacony z Artiemijem Wołynskim, ministrem, członkiem Cesarskiego Gabinetu, budował również dla niego rezydencję na Rożdiestwience w Moskwie. Wołynski był jego szwagrem. Wszedł do skupionej wokół Wołynskiego grupy niezadowolonej z ogromnych wpływów faworyta carycy Anny, Ernesta BironaJ. Miles, Petersburg, s. 113–114.. Na początku 1740 r. pozycja Wołynskiego w otoczeniu carycy stała się bardzo słaba. Aby odzyskać wpływy, Wołynski w lutym 1740 r. zorganizował na rozkaz władczyni szyderczy ślub pary jej błaznów – Michaiła Golicyna i Awdotii Bużeninowej. Para musiała spędzić noc poślubną w lodowym pałacu, zaprojektowanym przez Piotra Jeropkina, wzniesionym z lodowych bloków na nabrzeżu Newy w pobliżu gmachu Admiralicji. Jednak w kwietniu 1740 r. Wołynski został oskarżony o próbę przewrotu, a razem z nim aresztowano Jeropkina. Obaj zostali poddani torturom, a następnie straceni publicznie na Rynku Sytnym w pobliżu Twierdzy Pietropawłowskiej. Jeropkinowi ścięto głowę. Jego ciało pochowano na terenie cerkwi św. Sampsona w Dzielnicy WyborskiejRed. B. Piotrowski, O. Czekanowa i in., Sankt-Pietierburg, s. 206..