Był wówczas naciskany przez Niemców by podpisać volksklistę, czego się nie podjął, w konsekwencji został wyrzucony z własnego mieszkania. Zmarł na atak serca 19 stycznia 1941.
Praktyka lekarska Gundlach był od 1916 ordynatorem oddziału wewnętrznego Szpitala Anny Marii dla dzieci w Łodzi. Jego specjalizacją była pediatria oraz choroby weneryczne, posiadał też doświadczenie chirurgiczne, ale specjalizacji tej nie ukończył. W ramach działalności w szpitalu był bliskim współpracownikiem lekarza Tadeusza Mogilnickiego. Zarówno Gundlach, jak i Mogilnicki oferowali swoją dostępność w szpitalu w dniach i godzinach wolnych od pracy. Po I wojnie światowej Gundlach pracował m.in. jako lekarz szpitala dojeżdżający do pacjentów w Łodzi i okolicach. Zainicjował powstanie terapii sulfonamidami, w okresie deficytu tego typu leków w Polsce. W związku z prowadzeniem również prywatnej praktyki lekarskiej, leczył osoby również z wyższych warstw społecznych, w tym m.in. biskupa Wincentego Tymienieckiego, od którego za zasługi w leczeniu uzyskał tytuł honorowy. Gundlach organizował także akcję „Kropla Mleka” oraz był lekarzem Banku Polskiego.