Prędkość jonu jest proporcjonalna do promienia cyklotronowego jonu, a ten jest zależny od wzbudzania na częstotliwości cyklotronowej jaką ma jon, dlatego wielkość sygnału ICR na danej częstotliwości zależy nie tylko od liczby jonów, ale także od intensywności wzbudzania na danej częstotliwości. Transformata Fouriera sygnału ICR w dziedzinie czasu daje to samo widmo absorpcyjne, które zostałoby uzyskane przez pomiar absorpcji energii podczas przeszukiwania nieskończenie powoli bardzo wąskim pasmem w całym zakresie. Z zasady superpozycji wynika, że sygnały z dowolnej liczby jonów o dowolnej wartości m/z dodają sygnał do detektora; w ten sposób, jony o szerokim zakresie m/z mogą być jednocześnie wykrywane. Z powyższych własności wynika, że można wzbudzać jony z wybranego przedziału, następnie analizować otrzymany sygnał z użyciem transformacji Fouriera, uzyskując spektrum punktów, co skraca czas potrzebny do skanowania widma w porównaniu od jednopunktowej analizy spektrum m/z.
Zdolność wykrywania jonów (limit detekcji) przez elektryczny układ detekcyjny zależy od pojemności elektrycznej układu wejściowego, czułości wzmacniacza, szumu układu oraz współczynnika zależnego od promienia cyklotronowego jonu w analizatorze.