W 1975 współtworzyła ekspozycję stałą w Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu. Opracowała jej scenariusz. Jej wiedza i znajomości z instrumentalistami pozwoliły muzeum na pozyskanie cennych eksponatów.

Z mężem Marianem Sobieskim miała trzech synów i córkę.

Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 126-3-30).

Po śmierci Jadwigi Sobieskiej jej kolekcja instrumentów trafiła do spadkobierców, ale ostatecznie została przekazana Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu.

Publikacje Zaczęła publikować w 1934. W 1936 pod jej nazwiskiem panieńskim w Poznaniu wydano książkę Dudy wielkopolskie.

W latach 1947–1958 napisała wiele artykułów w „Poradniku Muzycznym” i „Ruchu Muzycznym”. Z mężem opublikowała książkę Szlakiem kozła lubuskiego (1954), a samodzielnie: Piosenki z Wielkopolski (1955), Piosenki z Ziemi Lubuskiej (1956) i Wielkopolskie śpiewki ludowe (1957). W latach 1959–1962 wydała Materiały do nauki o polskim folklorze muzycznym dla nauczycieli szkół i ognisk muzycznych oraz działaczy amatorskiego ruchu artystycznego. Podobny charakter miała książka Polski folklor muzyczny (1981) przygotowana z Janem Stęszewskim. Rok później ukała się część druga. W 2006 ukazała się rozszerzona wersja pod redakcją Piotra Dahliga.