przełożył ponadto Wybór homilii i kazań św. Bazylego Wielkiego (1947), Dwadzieścia homilii i mów (1947) i Homilie na listy św. Pawła (1949) św. Jana Chryzostoma, Wybór pism św. Grzegorza z Nazjanzu (1963). Zbadał większość rękopisów mów Grzegorza z Nazjanzu. Przygotował ponadto edycje Dzieł Stanisława Wyspiańskiego (1924–1932, pięć tomów, z Adamem Chmielem), Eneidy Wergiliusza (w przekładzie Tadeusza Karyłowskiego, 1950), Przyczynków z kodeksu Mogilskiego do dziejów oświaty w Polsce w XV wieku (z Konstantym Michalskim).

W 1905 związał się na wiele lat współpracą z krakowskim „Czasem”, a od 1924 z „Ilustrowanym Kurierem Codziennym”. Współpracował także m.in. z „Thesaurus Linguae Latinae”, „Przeglądem Współczesnym”, „Eos” (1910–1924) i „Archiwum Filologicznym PAU” (1927–1932).

Synem Tadeusza Sinki był Grzegorz (1923–2000), historyk literatury angielskiej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera Hf-zach-7).

Uczniowie Wśród jego studentów byli m.in.