W dziedzinie polityki socjalnej socjaldemokraci postulowali umacnianie rodziny, ochrony pracowników poprzez rozbudowę ustawodawca pracy, ochronę niezdolnych do pracy, budowę służby ochrony zdrowiaPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 321-324.
Dużą rolę odgrywają platformy wyborcze uchwalane przez SDPS co cztery lata. Precyzują one stanowisko socjaldemokratów w aktualnych kwestiach. Poprzez platformę z 1975 roku, partia sprecyzowała kilka tez programowych m.in. konieczność podporządkowania Banku Narodowego rządowi, rozszerzenia ubezpieczeń, zrównania praw emigrantów z pracownikami szwajcarskimi przy jednoczesnym ustabilizowaniu i stopniowej redukcji liczby emigrantów zatrudnionych w krajuPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 325.
SDPS na scenie politycznej kraju W latach 1944–1949 socjaldemokraci i komuniści utworzyli wspólny koalicyjny rząd kantonalny w BazyleiPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 338. W 1959 roku SDPS uzyskała dwie teki ministerialne, dla porównania po dwie teki uzyskała również partia radykałów, chadeków a jedną tekę, ludowcyPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 334.