Od 1959 roku partia przestała być partią skupiającą się na klasie robotniczej, lecz jak sama zadeklarowała stała się partią ogólnonarodową. Socjaldemokraci ogłosili że na skutek zmiany polityki z rewolucyjnej na reformistyczną, dzięki socjaldemokratom ustrój Szwajcarii stał się ustrojem przejściowym między kapitalizmem a socjalizmem. Program z 1959 roku mówił o tym że cele socjalistyczne nie zostały osiągnięte a dominujące wpływy ma kapitał prywatny dlatego walka socjaldemokratów nie została zakończona. SDPS zaakceptowała deklarację Międzynarodówki Socjalistycznej z 3 lipca 1951 roku O celach i zadaniach socjalizmu demokratycznych. Partia zadeklarowała poparcie dla jednoczenia Europy i świata w „wolną i demokratyczną federację”.
Na arenie międzynarodowej poparła uczestnictwo Szwajcarii w Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz idee rozbrojenia. W polityce obronnej SDPS opowiada się za utrzymaniem odpowiedniej siły wojskowej przy zachowaniu szczególnego dla Szwajcarii charakteru wojska. Zyski przemysłu zbrojeniowego i eksport militarny mają być kontrolowane oraz ograniczane przez rząd. W gospodarce postulowano pełne zatrudnienie, sprawiedliwy podział dochodu, wprowadzenie demokratycznych zasad kierowania gospodarką.