Partia posiadała kilku przedstawicieli w parlamencie a jej projekty poddawane były głosowaniu w referendachPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 316-317. W 1904 roku uchwalono program w którym akcentowano elementy rewolucyjne. Program określił Szwajcarię jako państwo klasowe. Zdaniem socjaldemokratów struktury kapitalistyczne Szwajcarii prowadziły do monopolizacji gospodarki, wyzysku oraz nędzy. Program zawierał też wzmiankę o rewolucji na wypadek represji ze strony burżuazji. Do dalszej radykalizacji lewicy doszło w czasie pierwszej wojny światowej. W 1914 roku socjaldemokraci po raz pierwszy przekroczyli granicę 10 procent poparcia.
Przedstawiciele szwajcarskiego ruchu robotniczego decyzją partii z listopada 1915 roku, brali udział w ruchu zimmerwaldzkim, jej delegaci obecni byli na konferencjach w Zimmerwaldzie i w Kientalu. W następnych latach wojny sytuacja ta uległa zmianie a partia zrewidowała swoje rewolucyjne poglądyPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 317.