Gerard Pająkowski zginął, stając się jedynym poległym po stronie polskiej w operacji przejmowania Pomorza.

W maju 1930 nadano mu pośmiertnie Brązowy Krzyż Zasługi za „zasługi położone przy objęciu Pomorza”„Dziennik Bydgoski”, nr 120, 24 maja 1930, s. 12 (jako plutonowy Jan Pająkowski)..

Upamiętnienie 26 stycznia 1920 roku miał miejsce uroczysty pogrzeb Gerarda Pająkowskiego na cmentarzu garnizonowym w Toruniu, mowę wygłosił m.in. komisaryczny prezydent miasta Otton SteinbornPająkowski Gerard, w: Pamięci godni. Znani i nieznani z gminy Cekcyn (opracowali Alina Wajda, Kazimierza Wajda, Bartosz Puchowski), Cekcyn 2010, s. 125–126.. Prezydent RP przyznał rodzicom poległego dożywotnią rentęPomorze czci pamięć swego Bohatera, „Pielgrzym”, nr 63, 27 maja 1939, s. 5.. Nazwisko Pająkowskiego znalazło się na publicznie odczytywanej liście, prezentowanej w dniach 15-16 lutego 1930 w dziesiątą rocznicę powrotu Pomorza do Polski, upamiętniającej 214 poległych i zmarłych Pomorzan, którzy zasłużyli się „w pracach i walce o zachowanie polskości, jakoteż przywrócenie Pomorza na łono Ojczyzny”Lista zasłużonych poległych i zmarłych Pomorzan, „Pielgrzym”, nr 23, 22 lutego 1930, s. 3–4.. Przez kolejne lata nagrobek Pająkowskiego był miejscem uroczystości patriotycznychPierwszemu poległemu w obronie Pomorza.