W 7-ą rocznicę wyzwolenia, „Słowo Pomorskie”, nr 19, 25 stycznia 1927, s. 8., a w 1930 roku władze Torunia wystawiły na mogile pomnik, przedstawiający zrywającego się orłaW materiałach prasowych jako fundator pomnika występuje też koło Związku Podoficerów Rezerwy Rzeczypospolitej w Toruniu, por. Na cmentarzu garnizonowym w Toruniu. Grób śp. plutonowego Pająkowskiego na cmentarzu garnizonowym w Toruniu, „Dzień Pomorski”, nr 254, 2/3 listopada 1935, s. 11. W grudniu 1930 roku imieniem Gerarda Pająkowskiego nazwano ulicę w Toruniu (między ulicą Targową i Drogą Trzeposką). 28 maja 1939 odsłonięto również pomnik Pająkowskiego w Gniewkowie, przedstawiający kawalerzystę na spienionym koniu. Monument odsłonił dowódca Armii „Pomorze” gen. Władysław Bortnowski, w obecności dowódcy 4 Dywizji Piechoty w Toruniu gen. Mikołaja Bołtucia oraz wicewojewody pomorskiego Zygmunta Szczepańskiego, odsłonięciu towarzyszyły liczne uroczystości patriotyczneOdsłonięcie pomnika bohaterskiego podoficera. Podniosła uroczystość rezerwistów pomorskich, „Polska Zbrojna”, nr 148, 30 maja 1939, s. 1;