Wincenty Jarosław Herse (ur. 26 marca 1894 w Warszawie, zm. 18 listopada 1923 tamże) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 26 marca 1894 w Warszawie, w rodzinie Adama (1850–1915), kupca, i Joanny z Temlerów (1860–1943). Był bratem Wandy (1885–1958), Stanisława Jerzego (1888–1914), doktora praw i nauk społecznych, Jana Tomasza (1890–1941), porucznika artylerii rezerwy i Karola (1898–1979), porucznika artylerii rezerwy.
Po ukończeniu szkół wziął czynny udział w pracach „Sokóła”. Po opuszczeniu Warszawy przez Rosjan (1 sierpnia 1915) wstąpił w szeregi Straży Obywatelskiej. Pełnił funkcję technicznego pomocnika komisarza, a następnie organizował na wsi ochotniczą straż ogniową. W 1918 wziął udział w rozbrajaniu Niemców po czym wstąpił do Wojska Polskiego. W kwietniu 1919 w szeregach II plutonu 1 baterii artylerii konnej wziął udział w wyprawie wileńskiej. 19 kwietnia w walkach o Wilno doznał, tragicznego w następstwach, obrażenia kręgosłupa na skutek uderzenia przez cofające się przy strzale działo. Następnego dnia, mimo cierpień, walczył dalej. Po zranieniu wszystkich oficerów pomagał podchorążemu Ksaweremu Floryanowiczowi w kierowaniu ogniem plutonu, przyczyniając się do opanowania miasta. Za ten czyn został wymieniony w rozkazie dowódcy grupy jazdy ppłk.