Władysława Belina-Prażmowskiego, a później odznaczony Orderem Virtuti Militari. Po wojnie ukończył Centralną Szkołę Jazdy w Grudziądzu.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w 1 Dywizjonie Artylerii Konnej w Górze Kalwarii. W kwietniu 1922 został przeniesiony do nowo utworzonego 10 Dywizjonu Artylerii Konnej w Jarosławiu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1920 i 257. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został ponownie przeniesiony do 1 dak w Warszawie. 12 lutego 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski awansował go z dniem 1 stycznia 1923 na porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1922 i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Zmarł 18 listopada 1923 w Szpitalu Mokotowskim w Warszawie, w następstwie ran odniesionych w walkach o Wilno..
Wincenty był żonaty z Jadwigą Stefanią z Kiełkiewiczów (1894–1958), działaczką niepodległościową, odznaczoną Medalem Niepodległości, z którą miał dwóch synów: Jerzego Tomasza (1917–1976) i Tomasza Jarosława (1918–1985), inżyniera, porucznika broni pancernych rezerwy, żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie...
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3299 Krzyż Walecznych
Zobacz też Bogusław Herse (1872–1943) Jarosław Herse Dom Mody Bogusław Herse w Warszawie
Przypisy
Bibliografia