Projekty nowego wozu powstały w firmach Vickers Defence Systems i GKN. Po porównaniu obu projektów za lepszy uznano projekt GKN i tej firmie zlecono zbudowanie prototypów. W czerwcu 1979 roku były gotowe pierwsze trzy wozy prototypowe. W tym samym miesiącu przedstawiono też oficjalnie wymagania, jakim miał odpowiadać seryjny wóz określony jako MCV-80 (Mechanised Combat Vechicle): możliwość współdziałania z czołgami Challenger możliwość prowadzenia działań bez wsparcia oddziałów logistycznych przez 48 godzin możliwość przebywania wewnątrz zamkniętego pojazdu przez 24 godziny wyposażenie wozu w układ ochrony przed bronią ABC opancerzenie chroniące przed ostrzałem pociskami kalibru 14,5 mm i odłamkami granatów artyleryjskich kalibru 155 mm uzbrojenie – armata automatyczna pozwalająca na skuteczne zwalczanie bwp i mogąca służyć jako uzbrojenie przeciwlotnicze załoga składająca się z trzech osób i możliwość przewożenia siedmioosobowego desantu

W celu spełnienia tych wymagań dotyczących odporności na ogień nieprzyjaciela zastosowano kompozytowy pancerz składający się z elementów stalowych i kevlarowych. Odpowiednią siłę ognia miała stanowić 30 mm armata automatyczna Rarden.