Julian Jan Fischer de Drauenegg (ur. 17 lutego 1858 w Rohatynie, zm. 9 stycznia 1924 w Grudziądzu) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 17 lutego 1858 w Rohatynie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii.
W 1877 razem z Rajmundem Baczyńskim rozpoczął służbę w Czeskim Pułku Ułanów Nr 11, który wówczas stacjonował w Żółkwi. W 1891 został przydzielony z macierzystego pułku w Krakowie na stanowisko adiutanta osobistego FML Karla Fischera, komendanta 12 Dywizji Piechoty w Krakowie, a następnie zastępcy komendanta 11 Korpusu we Lwowie. W 1894 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 13 w Złoczowie. W 1901 został przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 8 na stanowisko komendanta 2. dywizjonu w Wiedniu, a w 1904 do Morawskiego Pułku Dragonów Nr 11 na stanowisko komendanta 2. dywizjonu w Stockerau (od 1905 w Rumie). W 1908 został przydzielony z macierzystego pułku do Zakładu Młodych Koni (niem. Remontendepot) w Kleczy Dolnej na stanowisko zastępcy komendanta, w 1910 na stanowisko komendanta stadniny źrebiąt w Rače (niem. Kranichsfeld), a jesienia 1915 do Generalnego Gubernatorstwa Wojskowego w Polsce na stanowisko komendanta obwodowego w Zamościu.