W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów kawalerii: kadeta (starszeństwo z 1 listopada 1877), porucznika (starszeństwo z 1 maja 1878), nadporucznika (starszeństwo z 1 maja 1883), rotmistrza 2. klasy (starszeństwo z 1 maja 1890), rotmistrza 1. klasy (1893 ze starszeństwem z 1 maja 1890), majora (starszeństwo z 1 listopada 1901), podpułkownika (starszeństwo z 1 maja 1906), tytularnego pułkownika (1913) i rzeczywistego pułkownika (starszeństwo z 1 listopada 1917).
4 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika, i przydzielony z dniem 28 grudnia 1918 na stanowisko komendanta stadniny źrebiąt w Kleczy DolnejDz. Rozk. Wojsk. Nr 5 z 18 stycznia 1919, poz. 204, 219.. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Pomorze”. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stan spoczynku z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu pułkownika jazdy. Po zakończeniu służby wojskowej znalazł zatrudnienie w Pomorskiej Izbie Rolniczej na stanowisku inspektora hodowli koni.