Munio Gitai Weinraub (ur. 1909 w Szumlanach, zm. 1970) – izraelski architekt.
Życiorys Urodził się w 1909 roku w Szumlanach. Wychował się w Bilitz (współcześnie: Bielsko-Biała), gdzie należał do młodzieżowej organizacji Ha-Szomer Ha-Cair. W latach 1924–1927 uczył się w lokalnej szkole stolarskiej, po czym zdał do niemieckiej szkoły średniej. Jesienią 1928 roku rozpoczął naukę w Berlińskiej Szkole Stolarstwa, a następnie przeniósł się na Bauhaus, gdzie studiował u Ludwiga Miesa van der Rohe i Hannesa Meyera. Do wiosny 1932 roku, gdy nazistowskie władze przestały finansować uczelnię, Weinraub ukończył cztery semestry, po czym dołączył do berlińskiego biura Miesa van der Rohe. Wraz z trójką innych byłych studentów Bauhausu żydowskiego pochodzenia został pobity i zaaresztowany, po czym wydalono go z Niemiec. Po pobycie w Szwajcarii, w 1934 roku wyjechał do Palestyny. W latach 1937–1959 Weinraub współpracował z Alfredem Mansfeldem. Do wspólnych projektów spółki architektonicznej należą pomnik poległych w I wojnie izraelsko-arabskiej usytuowany w Kirjat Chajjim (ukończony w 1953), jadalnia w kibucu Ha-Zore’a (1950), budynek administracji i biblioteki Jad Waszem (1953) oraz budynek im. Mazera Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie (1959).