największy płat zostery znajdował się pośrodku linii między Chałupami a Swarzewem, dwa mniejsze przy południowym i północnym odcinku Rybitwiej Mielizny, a najmniejszy na południowy wschód od Rzucewa. W 2020 stwierdzono powrót krasnorostów: widlika zaostrzonego i Coccotylus brodiei.

Zubożenie warstwy makrofitów spowodowało spadek liczebności związanych z nimi fitofilnych gatunków zwierząt, takich jak krewetka bałtycka, wężynka, iglicznia, sieja, szczupak, leszcz, płoć i okoń. Ich kosztem rozwinęły się populacje ryb ciernikowatych. W XXI w. zostały podjęte działania mające na celu odtworzenie szuwarów trzcinowych, łąk zostery i ichtiofauny akwenu.

Fitoplankton W XXI w. poziom bioobjętości fitoplanktonu w Zalewie Puckim wahał się, jednak ogólny trend był malejący (w 2002 przekraczał 8000 mm³/m³, a w 2019 nie sięgał 1000 mm³/m³). Średnia w dziesięcioleciu 2009–2019 była bliska 1000 mm³ w metrze sześciennym wody, przy czym najwyższy poziom osiągnęła w roku 2010, a z reguły wahała się około 500 mm³/m³. W 2011 stwierdzono 90 taksonów. Wśród gatunków fitoplanktonowych stwierdzono obcy dla Bałtyku – Alexandrium ostenfeldii.