Caro Benigno Massalongo (ur. 25 marca 1852 w Weronie, zm. 18 marca 1928 tamże) – włoski przyrodnik.
W 1871 roku zapisał się na studia filozoficzne w Padwie, ale uczęszczał głównie na zajęcia przyrodnicze. Przez 6 lat był asystentem R. De Visianiego, a w 1876 został bezpłatnym wykładowcą botaniki. W 1878 r. został już etatowym wykładowcą na katedrze botaniki i zarządcą ogrodu Uniwersytetu w Ferrarze. Pozostał w Ferrarze do końca życia.
W swoim dorobku ma ponad 260 publikacji. Zajmował się zwłaszcza wątrobowcami i grzybami. Zebrał kolekcję wątrobowców liczącą około 120 ich gatunków i stał się we Włoszech największym ich znawcą. W latach 1877–1923 dokonał prawie kompletnej rewizji włoskiej flory tych organizmów. Na podstawie okazów dostarczonych mu przez C.L. Spegazziniego opracował również florę wątrobowców Patagonii i Ziemi Ognistej opisując dużą liczbę nowych gatunków. Później opracował także liczne gatunki wątrobowców Chin przywiezionych przez G. Giraldiego. Łącznie opracował 257 gatunków wątrobowców.