Od 1880 r. zajął się badaniem grzybów pasożytniczych i grzybopodobnych lęgniowców: Peronospora viticola wywołującego chorobę mączniak rzekomy winorośli, patogenem wywołującym chorobę mączniak rzekomy konopi oraz grzybami mikroskopijnymi z rodzajów Cystopus, Taphrina, Ramularia. Opracował piękne akwarelowe rysunki niektórych gatunków Hymenomycetes. Dzięki jego pracom liczba znanych gatunków grzybów w Weronie wzrosła z 958 do 1645.

Zajmował się również owadami – muchówkami z rodziny opętkowatych (Acarocecidae). Oprócz badań przyrodniczych zajmował się także historiografią, pisał nekrologi i biografie botaników i komentarze do dzieł autorów antycznych.

Był członkiem Akademii Medycyny i Nauk Przyrodniczych w Ferrarze, Towarzystwa Nauk Przyrodniczych w Cherbourgu, Włoskiego Towarzystwa Botanicznego (którego był wiceprzewodniczącym w latach 1897–1899, 1903–1905 i 1918 do 1920), Akademii Rolniczej, Nauki i Literatury w Weronie, Instytutu Nauki, Literatury i Sztuki im. R. Veneto, Akademii Nauk, Literatury i Sztuki w Padwie.