Leopold Jan Binental (ur. 10 stycznia 1886 w Kielcach, zm. w 1944 w Auschwitz-Birkenau) – polski skrzypek, muzykolog i publicysta żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Leopold Jan Binental urodził się 10 stycznia 1886 w Kielcach, w zamożnej polsko-żydowskiej rodzinie Henryka i Franciszki z Guranowskich. Henryk Binental był znanym przedsiębiorcą. W 1902 nabył podwarszawską osadę Dąbrówka-Leonówka i założył tam wytwórnię drożdży. Dla terenu zakładu przyjęła się wkrótce nazwa Henryków (obecnie część warszawskiej Białołęki). W latach międzywojennych Henryk wraz z trzema synami, Mieczysławem, Józefem i Aleksandrem prowadził Warszawskie Zakłady Przemysłowe Wyrobu Drożdży Prasowanych, Słodu i Spirytusu SA. Leopold Jan jako jeden z rodziny nie zajął się interesami. Ojciec zadbał o staranne wykształcenie Leopolda.
Ukończył Wyższą Szkołę Muzyczną oraz Wydział Prawny Uniwersytetu w Paryżu, a także Konserwatorium Muzyczne w Warszawie.
Jako ochotnik wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Udział w wojnie zakończył w stopniu podporucznika rezerwy. W latach 1919–1923 pracował jako starszy referent w Wydziale Literatury, Muzyki i Teatrów Departamentu Sztuki Ministerstwa Kultury i Sztuki.