istniała już niemal na całej długości wraz z większością zabudowy pierzejowej, z wyjątkiem końcowego odcinka przy ulicy Stalowej (Kopischstrasse), która również w tym czasie na tym odcinku była w fazie tworzenia. Istniał już wówczas neoromański Kościół św. Karola Boromeusza z lat 1910–1912, zbudowany według projektu J. Maasa, wokół którego założono zieleniec z placem zabaw, a całość otoczono szpalerem kasztanowców. Ponadto oprócz współczesnych ulic, ulica Grochowa łączyła się z nieistniejącą dziś ulicą Karasią (Sprudelstrasse), biegnącą od ulicy Kruczej (Charlottenstrasse) do ulicy Żelaznej (Opitzstrasse). Po południowo-zachodniej stronie ulicy, na odcinku od ulicy Jemiołowej do ulicy Karasiej, położone były wspomniane wyżej stajnie miejskie (Städt Marstall), natomiast po stronie północno-wschodniej, przy odcinku od ulicy Gajowiskiej do ulicy Jemiołowej, położona była za pierwszą linią zabudowy elektrownia z podstacją energetyczną (E.W. Unterwk. I).