W marcu 1931 roku odbyła się z inicjatywy Ludwika Winteroka konferencja różnych grup opozycyjnych Warszawy. Wybrany został Komitet Lewicy Socjalistycznej. Uchwalona deklaracja mówiła o: 1) konieczności rewolucyjnego wyjścia z kryzysu, 2) dyktaturze proletariatu, 3) obronie ZSRR, 4) organizowaniu na dalszą metę jednolitego frontu proletariackiego 5) utworzeniu bloku partii socjalistycznych, 6) uzdrowieniu Międzynarodówki Socjalistycznej. Na zakonspirowanych zebraniach w początkach czerwca 1931 roku warszawscy opozycjoniści w oparciu o ideową platformę lewicy II Międzynarodówki sformułowali nowe, ważne zasady dla OM TUR. Ich zdaniem organizacja winna potępić wszelkie koalicje socjalistów z partiami burżuazyjnymi, występować przeciwko głosowaniu socjalistów za budżetem wojskowym, wreszcie działać na rzecz budownictwa socjalistycznego w ZSRR, wyrażającego się w realizacji planów pięcioletnich. W celu przygotowania agitatorów proponowali oni utworzenie Koła Naukowego im. Marksa i Engelsa przy warszawskiej Organizacji Młodzieży TUR. Po zlikwidowaniu przez władze partyjne opozycji Winteroka doszło do powstania nowej opozycji. W głównej mierze nadal opierała się ona na elementach skupionych nadal wokół Winteroka. W lipcu 1932 roku powstał Komitet Opozycji Jednolitej.