W tym samym roku rozpoczął pracę zawodowego tancerza w Teatrze Narodowym, a już 14 marca 1823 roku uczestniczył w prapremierze baletu narodowego Wesele krakowskie w Ojcowie Thiérry’ego z muzyką Karola Kurpińskiego i Józefa Damsego, tańcząc popisowe Pas de trois krakowskie ze swoimi rówieśnikami Wandą Lideman i Janem Żurkowskim.
Był nie tylko inteligentny i utalentowany, ale też przystojny i urodziwy, co wróżyło mu karierę rzadkiego i cenionego w ówczesnym balecie, a nieznanego dotąd w Polsce tancerza typu danseur noble. Nic dziwnego, że latem 1825 roku znalazł się wśród trojga najlepszych młodych warszawskich tancerzy, których dyrekcja teatru wysłała na stypendium do stolicy Francji. Towarzyszył mu pierwszy tancerz i młody choreograf Maurice Pion oraz pierwsza tancerka Antonina Palczewska. Po drodze występowali z powodzeniem w Poznaniu i Berlinie, a w październiku dotarli do Paryża"Gazeta Wielkiego Księstwa Poznańskiego" 1825 nr 82..