Doskonalili swoje umiejętności w szkole tańca tamtejszej opery pod kierunkiem wybitnego pedagoga Jean-François Coulona, a w trakcie ich dziesięciomiesięcznego szkolenia, przy protekcji Coulona, Palczewskiej udało się nawet wystąpić w jej popisowym solowym mazurze z Wesela w Ojcowie, wstawionym 19 kwietnia 1826 do jednego z przedstawień popularnego tam baletu La Dansomanie Pierre’a Gardela.Almanach des spectacles, Paris 1827, s. 52. W drodze powrotnej wszyscy troje koncertowali jeszcze w Nancy, Wrocławiu i Kaliszu.
Po ich przyjeździe do Warszawy i pierwszym występie odnotowano w prasie, że „JPP. Morys i Grekowski wiele skorzystali w czasie teraźniejszego pobytu w Paryżu (…), a drugi przy przyjemnej postaci i twarzy, już tyle się usposobił, że znawcy wróżą, iż może być wybornym tancerzem”"Kurier Warszawski" 1826 nr 259.. W tym samym roku Maurice Pion został dyrektorem baletu, a Grekowski zajął pozycję pierwszego tancerza klasycznego Teatru Narodowego i zaczął obejmować coraz więcej partii tanecznych w warszawskim repertuarze baletowym, który w tamtych latach składał się jedynie z drobnych divertissements tanecznych o rozrywkowym charakterze.