Sierakowszczyzna, jurydyka brygidek, Podzamcze, Słomiany Rynek, Probostwo (będące jurydyką lubelskiej Fary), jurydyka jezuitów na Bursace, Wieniawa, Czechówka (po ok. 60–70 domostw), jurydyka probostwa parafii św. Mikołaja na Czwartku, jurydyka Zebrzydowskiego na Czwartku, jurydyka Nizickiego (po ok. 20–30 domostw), Gorajszczyzna, jurydyka karmelitów, jurydyka Kazimierskiego.
Do znanych, a niewymienionych powyżej jurydyk należały m.in.: jurydyka augustianów, bazylianów, Czechówka Dolna, Kalinowszczyzna, Białkowska Góra, jurydyka dominikanów obserwantów, Żmigród, Piaski. Najrozleglejsze były jurydyki na Rurach: brygidkowskie (9,5 łana), jezuickie (6,25 łana) i bonifraterskie (4 łany).
Upadek i likwidacja Gospodarczy upadek i likwidacja lubelskich jurydyk zaczęły się w połowie XVII w. W 1659 przyjęto konstytucję (ustawę) o zniesieniu jurydyk na gruntach miejskich. Nie była ona jednak stosowana. W 1764 uchwalono podobną konstytucję, dotyczącą jednak wyłącznie jurydyk nieposiadających przywilejów królewskich. Likwidację przyśpieszyły działania Komisji Boni Ordinis, utworzonej w 1780 i Konstytucja 3 maja.
Proces ten zakończył się w XIX w., w okresie kapitalistycznych przemian. W 1865 majątki na jurydykach pokościelnych przeszły na rzecz Skarbu Państwa. W 1866 zniesiono stosunki feudalne w miastach, a mieszkańcy byłych jurydyk stali się właścicielami nieruchomości.
Zobacz też Historia Lublina
Przypisy
Bibliografia