W świecie analitycznej filozofii nauki psychologistyczna koncepcja historii nauki przedstawiona przez Bachelarda nie jest dobrze przyjmowana. Odbiera się ją często jako raczej mieszaninę rozważań o takich tematach jak poezja, sny, psychoanaliza, wyobraźnia niż jako zwyczajną epistemologię. Jest to zrozumiałe na tle tradycji brytyjskiego empiryzmu, dziwi jednak na tle popularności falsyfikacjonizmu Karla Poppera i w analitycznej filozofii nauki – z którym koncepcja Bachelarda jest zbieżna. Być może dlatego, że Bachelard przedstawia wizję badacza romantycznego i natchnionego, inaczej niż Popper.
Dzieła 1932: L’intuition de l’instant 1934: Le nouvel esprit scientifique 1938: La formation de l’esprit scientifique 1938: La psychanalyse du feu 1940: La philosophie du non 1942: L’eau et les rêves 1943: L’air et les songes 1946: La terre et les rêveries du repos 1948: La terre et les rêveries de la volonté 1958: La poétique de l’espace English translation 1960: La poétique de la rêverie 1961: La flamme d’une chandelle