statua Imperii), żyjąca na przełomie XV i XVI wieku, którą Fabio Chigi (późniejszy papież Aleksander VII) nazwał najszlachetniejszą dziewką Rzymu. Dotyczyło to również Veroniki Franco, wenecjanki, żyjącej w drugiej połowie XVI wieku, która była przyjaciółką Tintoretta i króla Henryka III francuskiego.
Styl kurtyzan włoskich stał się wzorem dla prostytutek we Francji. Słuchając rady Pietra Aretino, Katarzyna Medici, która została królową Francji w roku 1540, sprowadziła do Paryża dowcipną wenecjankę Zufolinę, aby zapoznała ją i jej damy dworu z wyrafinowanymi tajemnicami sztuki miłości. W Lyonie Zuzanna z Florencji ustanowiła przyczółek kurtyzan i przekonała Henryka z Nawarry, męża Katarzyny Medici, o zaletach erotyki włoskiej. Angela Greca, która przez Pietro Anretina uznana została za najbardziej wyrafinowaną znawczynię technik miłosnych wśród kurtyzan rzymskich, została „porwana” do Francji przez bankiera Bonvisi, gdzie rozpowszechniła swoje doświadczenie. Największe trumfy wśród kurtyzan święciły w XVII wieku Ninon de Lenclos i w XVIII wieku hrabina Dubarry.