Stanisław Pieńkowski (ur. 11 lutego 1872 w Siedlcach, zm. 18 września 1944 w Częstochowie) – krytyk literacki i teatralny, publicysta, poeta i tłumacz.

Życiorys Był synem Konstancji z Mańkowskich i Jana Franciszka h. Suchekomnaty (1843–1889), zawiadowcy stacji kolejowej w Siedlcach, urodzonego w Tarnawie w dawnym powiecie krasnostawskim. Uczył się początkowo w Rządowym Męskim Gimnazjum Klasycznym w Siedlcach, skąd został wyrzucony za działalność patriotyczną i przeniesiony dzięki interwencji ojca do niższej klasy w gimnazjum rządowym w Warszawie. Za współudział w studenckiej manifestacji, tzw. kilińszczyźnie, 17 kwietnia 1894 został aresztowany i uwięziony oraz zmuszony do opuszczenia zaboru rosyjskiego. Przeniósł się do Krakowa, wstąpił do studenckiej organizacji „Zjednoczenie” (założonej przez emigrantów z Królestwa Polskiego i zbliżonej do Związku Zagranicznego Socjalistów Polskich) i podjął współpracę z czasopismem „Życie” Stanisława Przybyszewskiego, gdzie opublikował kilkanaście wierszy.