Prowadził działalność publicystyczną i literacką, współpracował z pismami „Głos”, „Ateneum”, „Książki”, „Krytyka” i „Nasz Kraj”.

Po 1898 przestał ogłaszać wiersze i – według własnej relacji pod wpływem sugestii Ludwika Brunera, od 1896 redaktora „Krytyki”, do której bez powodzenia nadsyłał propozycje eseistyczne – zainteresował się twórczością Friedricha Nietzschego. Ożenił się wówczas na Żmudzi z Marią Cumft, córką pastora, która znając język niemiecki przetłumaczyła dla niego dzieło Nietzschego Tako rzecze Zaratustra. Po dokonaniu własnej obróbki literackiej Pieńkowski opublikował fragmenty przekładu w prasie w latach 1898–1900, a następnie zebrał je w tomie pt. Tak mówił Zarathustra w 1901. Ignacy Matuszewski ocenił wydanie jako staranne, ale nie oddające walorów rytmicznych oryginału. Również w 1901 ukazało się tłumaczenie Ryszarda Wagnera w Bayreuth autorstwa Marii Cumft. Zgodnie z zamieszczoną w nim informacją Pieńkowski nabył od rodziny Nietzschego wyłączne prawa do przekładu wszystkich jego dzieł na język polski. Ostatecznie nie ogłosił drukiem ani całości przekładu Tako rzecze Zaratustra, co usprawiedliwiał trudnościami ze strony cenzury rosyjskiej, ani dalszych pism. Przyczynił się jednak do popularyzacji idei Nietzschego na gruncie polskim.