Opinia międzynarodowa, mimo faktu wypędzenia Żydów przez Niemców z terytorium Niemiec, w większości przyjęła stanowisko antypolskie. Wpłynęło to na stopniowe wydawanie pozwoleń na wyjazd uchodźców w głąb Polski. Początkowo wyjeżdżali starcy i rodziny z dziećmi. Obóz zlikwidowano ostatecznie 26 sierpnia 1939. W dniu tym ze Zbąszynia wyjechało ostatnich 186 wypędzonych, w tym 138 do lat dwudziestu. Wcześniej rozwiązano zbąszyński oddział Ogólnego Komitetu Pomocy Uchodźcom Żydowskim z Niemiec. Nie wszyscy zdołali jednak opuścić miasto i dostali się w ręce nazistów niemieckich. Deportowano ich do gett i obozów na terenie okupowanej Polski. 1 września 1939 przejście graniczne w Zbąszyniu przekroczyły wojska niemieckie i zaczęła się okupacja Polski.
Osoby przebywające w Zbąszyniu Do osób przebywających w Zbąszyniu należeli m.in.:
Józef Jakub Schnecbaum, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, polsko-ukraińskiej, obrońca Przemyśla i Bełza, odznaczony Medalem za Wojnę 1918-1921, Ludwik Süsser, doktor nauk prawnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, aresztowany przez Niemców w Wiedniu, Zindel Grynszpan, ojciec Herschela Grynszpana, wykonawcy zamachu na Ernsta vom Ratha. Marcel Reich-Ranicki, został wydalony do Zbąszynia, jednak opuścił Zbąszyn, zanim miasto stało się obozem.