Rodzina O’Byrne (irl. Ó Broin) – żyjący do dziś irlandzki klan, wywodzący się od – króla Leinsteru, należącego do szczepu rodu Uí Dúnlainge.
Etymologia nazwiska Większość irlandzkich nazwisk ma pochodzenie celtyckie i wywodzi się z IV wieku p.n.e., kiedy to Celtowie ustanowili system dziedzicznych nazwisk, dodając przed drugim imieniem „Mac” (syn) lub „O” (wnuk lub potomek). O’Byrn jest więc nazwiskiem odosobowym, wywodzi się od imienia starożytnego celtyckiego wodza, Brana mac Maolmòrrdha – króla Leinster, zmarłego w 1052 roku. Jego potomkowie nazywali siebie w języku irlandzkim Ó Broin, co oznacza wnuka lub potomka Brana. Irlandzka forma nazwiska uległa zanglicyzowaniu, w wyniku czego powstał obecnie znany O’Byrne.
Historia
Początki Bran mac Máelmórda był królem Leinsteru, obalonym w 1018, zmarłym w 1052 roku. Jego ojciec, Maelmorda, był królem Leinster i zmarł po bitwie pod Clontarf w 1014. Jeszcze za życia Maelmorda poprowadził Irlandczyków z Leinster w sojuszu z wikingami z Dublina przeciwko Brianowi Boru. Po tym, jak Maelmorda został zabity w 1014, jego syn Bran został królem Leinster, ale rządził tylko przez cztery lata. W 1018 Bran został oślepiony przez rywala o imieniu Sitric.