To ubezwłasnowolnienie Brana sprawiło, że nie mógł zostać królem, ponieważ zgodnie ze starożytnymi irlandzkimi prawami brehonów tylko fizycznie nieskazitelni członkowie rodziny mogli służyć jako przywódcy (królowie lub wodzowie klanu). Potomkowie Brana nazywali się na jego cześć „O’Bran”. Ród tem rządził niegdyś ze swojego fortu w Naas równiną Liffey – najbogatszą krainą północnego Kildare. Nieco ponad sto lat po śmierci Brana, O’Byrnowie oraz ich blisko spokrewnieni sojusznicy, O’Toolowie, zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów przez inwazję Normanów i Anglików. Ta inwazja była spowodowana walką o to samo królestwo Leinster, które wcześniej należał do przodka O’Byrnów, Brana. Droga inwazji Strongbowa w celu zdobycia Dublina przebiegała przez terytorium O’Byrnów i O’Toolów którzy zostali stosunkowo łatwo pokonani.
Anglo-normański schyłek mały|312x312px|Mapa południowo-wschodniego Leinster w XVI wieku;