Magdalis carbonaria – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Europy Zachodniej po Syberię. Jest fitofagiem brzozy brodawkowatej.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza pod nazwą Curculio carbonaria. Epitet gatunkowy pochodzi z łaciny i oznacza „węglowa”, nawiązując do ubarwienia zwierzęcia.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 3 do 6 mm. Ubarwienie ma czarne z lekkim połyskiem, tylko trzonek i biczyk czułków, a rzadziej też stopy mają odcień brunatnoczarny. U samca głowa jest stożkowata, a ryjek niewiele od niej dłuższy, w nasadowej części matowy, a w wierzchołkowej szerszy i nieco połyskujący. Głowa samicy jest szersza, a ryjek znacznie od niej dłuższy, słabo błyszczący, lekko rozszerzony ku wierzchołkowi. Przedplecze jest szersze niż dłuższe, o lekko błyszczącej, gęsto i grubo punktowanej powierzchni. Boki przedplecza są zaokrąglone, w przedniej części zaopatrzone w grupę ostrych ziarenek. Tylne kąty są ostre, silnie odgięte na zewnątrz. Tarczka jest dość duża, w przedniej części pochylona w dół, w tylnej leżąca na poziomie pokryw. Pokrywy są szersze od nasady przedplecza.