Rzędy są silnie wgłębione i na całej długości równej szerokości, zaś międzyrzędy są bardzo wąskie, silnie wypukłe, pokryte drobną i łuskowatą rzeźbą, niepunktowane. Odnóża przedniej pary stykają się biodrami i mają wyraźne wcięcia w nasadowych odcinkach krawędzi wewnętrznych goleni. Uda wszystkich par mają ząbki, szczególnie duże na parze przedniej.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami brzozy brodawkowatej. Owady dorosłe żerują od maja do czerwca na liściach rośliny żywicielskiej (foliofagi). Larwy są saproksylofagiczne. Żerują w górnych, martwych lub obumierających gałęziach o średnicy 2–10 cm, w których drążą pod korą wężykowate korytarze o długości od 5 do 6 cm.
Parazytoidami tego wałczyka są Spathius curvicaudis, Spathius erythrocephalus i Spathius rubidus, błonkówki z rodziny męczelkowatych.
Gatunek palearktyczny, znany z Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii oraz europejskiej i syberyjskiej części Rosji.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza