Był żonaty (żona Safo Marko była malarką), miał dwoje dzieci: Aranitę i Jamarbera. Imię Petro Marko nosi teatr we Wlorze, ulica w północnej części Tirany i plac w Dhërmi. W 2002 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Wlory, a w 2003 prezydent Alfred Moisiu uhonorował Marko pośmiertnie Orderem Honor Narodu (alb. Nderi i Kombit). Z inicjatywy Biblioteki Narodowej Albanii, przy wsparciu ministerstwa kultury rok 2023 ogłoszono Rokiem Petro Marko (w 110 rocznicę urodzin). W Dhermi, obok domu, w którym mieszkał znajduje się popiersie pisarza.

Twórczość Powieści 1958: Hasta la vista 1960: Qyteti i fundit (Ostatnie miasto) 1964: Rrugë pa rrugë 1968: Shpella e piratëve (Jaskinia piratów) 1989: Nata e Ustikës 1999: Griva 2000: Fantazma dhe plani "Tre plus katër" 2001: Çuka e shtegtarit 2001: Një natë e dy agime 2003: Stina e armëve Ara në mal Halimi

Poezja 2001: Horizont 2004: Erë e det (Nase Labi)

Eseje 2004: Ditën që rrojta unë... : gazetari dhe eseistikë

Przypisy

Bibliografia