Linia kolejowa Osipowicze – Baranowicze – linia kolejowa na Białorusi łącząca stację Osipowicze I ze stacją Baranowicze Poleskie.

Znajduje się w obwodach mohylewskim, mińskim i brzeskim. Linia na całej długości jest niezelektryfikowana i jednotorowa (z wyjątkiem odcinka Rusiny – Baranowicze Poleskie, na którym pokrywa się z linią Łuniniec – Baranowicze i jest dwutorowa).

Historia Początki linii sięgają czasów Imperium Rosyjskiego. Pod koniec 1896 powstała 43-kilometrowa linia Osipowicze – Stare Dorohi. Jej budowa odbyła się z inicjatywy okolicznych właścicieli ziemskich, którzy uznali kolej za opłacalny środek transportu drewna, które rejon ten importował. Sukces linii spowodował, że właściciele ziemscy i przedsiębiorcy posiadający lasy na zachód od Starych Dorohów zwrócili się do Ministerstwa Kolei Rosji o przedłużenie linii, którą to prośbę rozpatrzono pozytywnie. W 1906 linia została przedłużona do Wierchucina, a w kolejnym roku do Urzecza (łącznie o 29 km). Już w czasach carskich były plany przedłużenia linii do Baranowicz, jednak nie zostały one zrealizowane.