Kolejna rozbudowa linii miała miejsce podczas I wojny światowej. Nie miała ona już podłoża ekonomicznego jak poprzednio, tylko militarne. W 1915 przedłużono linię do podsłuckich Nowodworców, a w 1916 linia osiągnęła Słuck (łącznie staraniem wojska linia wydłużyła się o 27 km).

W latach 1919–1920 linia znajdowała się pod zarządem polskim, by w wyniku traktat ryskiego znaleźć się w Związku Radzieckim, w którym pozostawała do 1991. W 1936 Sowieci przedłużyli linię o prawie 35 km do stacji Cimkowicze, znajdującej się w pobliżu granicy z Polską. Do wybuchu II wojny światowej linia pozostawała ślepa.

Budowę ostatnich 70 km dzielących Cimkowicze i Baranowicze rozpoczęto przed atakiem Niemiec na ZSRRbrak danych czy budowę rozpoczęto jeszcze przed wrześniem 1939, czy już podczas okupacji sowieckiej ziem polskich. Została ona ukończona w 1942 przez niemieckie władze okupacyjne.

Od 1991 linia położona jest na Białorusi.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Osipowicze – Baranowicze Kategoria:Transport w obwodzie brzeskim Kategoria:Transport w obwodzie mińskim Kategoria:Transport w obwodzie mohylewskim