Koronacja Zwonimira mały|Koronacja króla Zwonimira, autor nieznany, 1611 Król Zwonimir (1075. – 1089.) był banem swojego poprzednika króla Piotra Krzesimira IV (1058. – 1075), który w sporze o inwestyturę zajął pozycję przeciw Henrykowi IV. Zwonimir również kontynuował jego politykę i poparł papieża Grzegorza VII, sprawując władzę jako jego wasal. Papież już 1076 roku posłał wysłannika opata Gebizzo, który 8 października w bazylice św. Piotra i Mojżesza, znanej jako Šuplja crkva, intronizował Zwonimira koroną doręczoną od papieża, który podarował również berło, miecz i flagę jako symbole najwyższej godności. W momencie koronacji, Zwonimir oddając się pod zwierzchnictwo papieża, ofiarował mu klasztor św. Grzegorza we Vrani, gdzie znajdowały się jeszcze „ dwie złote korony zdobione kamieniami szlachetnymi”. Tak też oprócz korony Zwonimira istniały dwie, jeszcze starsze korony królewskie.
Możliwe jest zatem, że kamienna tablica znajdująca się w Splicie pochodzi z Solina i zawiera wizerunek króla Zwonimira i korony posłanej przez papieża Grzegorza VII. Po tym wydarzeniu nie ma więcej wspomnianych koronacji chorwackich władców.