thumb|Podpis por. Franciszka Niesiołowskiego.
Franciszek Janusz Niesiołowski (ur. 9 lipca 1900 w majątku Wargawa, zm. w grudniu 1978 w Londynie) – porucznik taborów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 9 lipca 1900 w majątku Wargawa (powiat łęczycki), w rodzinie Józefa (ur. 1869 w Wargawie Małej, zm. 2 maja 1940 w Warszawie) - ziemianina i Janiny Heleny z Dytkowskich (ur. 1880, zm. 14 kwietnia 1934). Jego dziadek Franciszek (żonaty z Włodzimierą Byszewską) przeprowadził wywód szlachectwa, który potwierdził szlacheckie pochodzenie ich rodu (herb Korzbok). Bratem Franciszka był Paweł Tadeusz Józef Niesiołowski (ur. 22 października 1901, zm. 22 stycznia 1980) - kapitan intendentury Wojska Polskiego, jeniec oflagu II C Woldenberg. Jego siostrą była Irena zamężna Toczyska (ur. 1904).
Ukończył sześć klas szkoły realnej w Warszawie, po czym rozpoczął edukację w warszawskim gimnazjum im. Mikołaja Reja. W roku 1913 wstąpił do drużyny skautingowej, w której działał do 1915. Od stycznia 1916 członek Polskiej Organizacji Wojskowej, w połowie 1916 rozpoczął szkolenie w Szkole Podoficerskiej POW, a następnie w Szkole Podchorążych tej organizacji. Pełnił funkcję tajnego kuriera między warszawską komendą POW a oddziałami tej organizacji w Ciechanowie i Kutnie.