W lutym 1918 pobity w stolicy przez Niemców podczas manifestacji przeciwko traktatowi brzeskiemu. W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców w stolicy, po czym 11 listopada tr. wstąpił do Wojska Polskiego. Do lipca 1919 na kursie w Szkole Podchorążych w Warszawie, następnie wcielony do 36 pułku piechoty Legii AkademickiejWBH, sygn. MN 23.12.1933..
Uczestnik zmagań o niepodległość Polski. W stopniu podchorążego, w szeregach 8 Dywizji Piechoty wchodzącej w skład Armii Rezerwowej, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej (został ranny). W nagrodę za męstwo i osobistą odwagę okazane w walce z nieprzyjacielem w obronie ojczyzny został odznaczony, rozkazem L. 1836 Ministra Spraw Wojskowych gen. por. Kazimierza Sosnkowskiego, Krzyżem Walecznych po raz pierwszy. W okresie późniejszym został po raz drugi odznaczony tymże Krzyżem.
Podporucznik ze starszeństwem z 1 stycznia 1923 w korpusie oficerów piechoty, mianowany porucznikiem piechoty ze starszeństwem od 1 stycznia 1925. Do 1930 pełnił służbę jako oficer 36 pułku piechoty w Warszawie, zajmując przez cały ten okres 6. lokatę w swoim starszeństwie (najpierw jako podporucznik, potem już jako porucznik). W warszawskim pułku dowodził między innymi plutonem w 1.