Japońskie źródła podają, że spośród około 50 tys. jeńców, których przewożono „piekielnymi statkami”, blisko 10,8 tys. poniosło śmierć w trakcie rejsu. Według niektórych badaczy liczba ofiar mogła jednak sięgnąć nawet 21–22 tys. „Piekielne statki” były drugą co do liczebności – po obozach i placach budowy Kolei Birmańskiej – przyczyną ofiar śmiertelnych wśród alianckich jeńców w niewoli japońskiej.

Geneza thumb|„Kobiety pocieszycielki” i japońscy żołnierze w ładowniach statku zmierzającego na Guadalcanal. Rok 1942

W czasie II wojny światowej siły zbrojne Cesarstwa Japonii wzięły do niewoli około 320 tys. żołnierzy alianckich, w tym około 140–144 tys. żołnierzy pochodzenia europejskiego (Amerykanów, Australijczyków, Brytyjczyków, Holendrów, Kanadyjczyków, Nowozelandczyków). Zdecydowana większość jeńców trafiła do niewoli w ciągu pierwszych sześciu miesięcy wojny, tj. w okresie japońskiej ofensywy.

Do transportu jeńców Japończycy zazwyczaj używali jednostek pływających. Gavan Daws szacował, że na trzech alianckich jeńców co najmniej jeden był choć raz przewożony drogą morską.