W ich wspomnieniach i relacjach można więc znaleźć takie określenia jak: Banana Maru, Benjo Maru, Byōki Maru, Diarrhea Maru, Dysentery Maru, Horror Maru, Hotsy Maru, Mati Mati Maru, Mucky Maru, czy Stinko Maru.
Organizacja transportu jeńców Co do zasady za transport jeńców drogą morską odpowiadała Cesarska Marynarka Wojenna. Załadunek i rozładunek „piekielnych statków” był często nadzorowany przez funkcjonariuszy Tokkeitai. W proces ten była jednak zaangażowana także Cesarska Armia Japońska, a w szczególności III Biuro Sztabu Generalnego – odpowiedzialne za transport i łączność. W każdym ważniejszym porcie w Japonii i w krajach okupowanych funkcjonowały armijne komendantury, które we współpracy z marynarką wojenną odpowiadały za zaopatrzenie, załadunek i rozładunek oraz wytyczanie tras statków wykorzystywanych na potrzeby wojenne. Armia dysponowała nawet własnymi jednostkami pływającymi, które służyły m.in. do transportu jeńców, robotników przymusowych oraz „kobiet do towarzystwa”.