Choć w 1942 roku dominowały rejsy wzdłuż szeroko rozumianej osi południe-północ, jeńców przewożono także na krótszych dystansach, m.in. z Singapuru na Borneo lub pomiędzy poszczególnymi wyspami Filipin i Holenderskich Indii Wschodnich. Ponadto jeszcze trzykrotnie „piekielne statki” wypłynęły z Wake do Japonii, a 600 brytyjskich jeńców wysłano z Singapuru do Rabaulu, a stamtąd na Balalae na wyspach Shortland. Dodatkowo kontyngent chińskich robotników przymusowych wysłano na atol Turk.
Z ustaleń Gregory’ego F. Michno wynika, że do końca 1942 roku Japończycy przetransportowali drogą morską 49 459 jeńców, wykorzystując w tym celu 54 statki. Najwięcej „piekielnych statków”, gdyż co najmniej osiemnaście, wyruszyło w rejs w październiku (była to także największa miesięczna liczba ich rejsów w czasie wojny). Średni czas rejsu wynosił dziesięć dni. Zmarło lub zginęło 2240 jeńców, a więc 4,5%.
1943 W 1943 roku „piekielne statki” rzadziej wypływały w rejs, co było związane z faktem, że już w poprzednim roku znaczną liczbę jeńców przewieziono drogą morską, a następnie zatrudniono przy realizacji różnych projektów budowlanych lub w kopalniach i zakładach przemysłowych na obszarze Strefy Wspólnego Dobrobytu Wielkiej Azji Wschodniej.