W okresie średniobabilońskim Muszhuszu stał się zwierzęciem boga Marduka. Z tego okresu pochodzi stela króla Meli-Szipaka z charakterystycznym przedstawieniem węża-smoka leżącego u stóp bóstwahttps://en.wikipedia.org/wiki/Statue_of_Marduk#/media/File:Stele_of_the_time_of_Meli-Shipak.jpg [dostęp:01.05.2023 r.].. Taki sam wizerunek został później wykorzystany na pieczęci cylindrycznej z lapis lazuli z okresu panowania króla Marduk-zakir-szumiego I (IX w. p.n.e.)F.H. Weissbach, Babylonischen Miscellen, Leipzig 1903, s. 16..
W okresie nowoasyryjskim (934–610 p.n.e.) Muszhuszu przedstawiano z ogonem z piór lub pozbawionego rogówF.A.M. Wiggermann, s.v. mušḫuššu, s. 456..
Najsłynniejsze przedstawienie Muszhuszu pochodzi z Bramy Isztar. Jego identyfikacji jako pierwszy dokonał Robert Koldewey, archeolog, który podczas wykopalisk prowadzonych w latach 1902–1914 odkrył pozostałości Bramy IsztarPublikacja podsumowująca wykopaliska: R. Koldewey, The Excavations at Babylon, London 1914.. Odkryte przedstawienia zestawił z inskrypcją Nabuchodonozora IIR. Koldewey, Das Istartor in Babylon, „Mitteilungen der Deutschen Orient Gesellschaft” 19 (1903), s. 14–16;